NaNoWriMo #2 prepping

nanowrimo_2016_webbanner_preppingMorgen is het eindelijk zover! Vorige week vertelde ik jullie dat ik dit jaar weer mee wil doen aan Nano, maar dat ik helaas het heel erg druk heb. Dat zal me niet weerhouden hoor, maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik helaas tot nu toe niets heb kunnen doen ter voorbereiding. Ik had gehoopt dat ik deze week in grove lijnen mijn verhaal had kunnen uitschrijven, maar vanwege mijn tentamens zat dat er niet in. Ik schrijf deze blogpost eventjes tussendoor omdat mijn werkstuk even niet wil vlotten, maar echt even voor Nano zitten lukt me niet. Wel heb ik een paar mogelijk thema’s in mijn hoofd waar ik misschien iets mee wil gaan doen.

Vorig jaar ben ik begonnen aan een young adult verhaal met een fantasy thema. Mijn hoofdpersonage was een vampier en er kwamen nog een aantal bovennatuurlijke wezens in voor. Ik hou dit verhaal als back-up zodat ik, wanneer ik vastloop in mijn hoofdproject ik daar op terug kan vallen. Dit is ook een tip van mij aan andere deelnemers toe. Wanneer je vastloopt in je verhaal, schrijf dan eventjes iets anders. Dit kan een volledig ander verhaal zijn, zoals wat ik doe, maar het kan ook een ander hoofdstuk of een andere scene in hetzelfde verhaal zijn. Er zijn mensen die hun verhaal van achter naar voren schrijven, of in een willekeurige volgorde. Dat is iets waar ik niet zo goed in ben aangezien ik het verhaal schrijf zoals het op dat moment tot me komt. Wanneer ik aan een verhaal begin weet ik ook vaak niet hoe het af zal lopen. In sommige gevallen weet ik niet eens wie mijn hoofdpersoon tegen zal komen in het verhaal.

Voor dit jaar heb ik twee ideëen in mijn hoofd. Ik zou het leuk vinden om een semi-autobiografisch verhaal te schrijven. Dit lijkt me een makkelijke manier van werken omdat ik een deel van de gebeurtenissen daarwerkelijk heb meegemaakt en als leidraad kan gebruiken in mijn verhaal. Mijn hoofdpersonage is ook meestal een vrouw van mijn leeftijd of in iedergeval een leeftijd waarin ik goed kan verplaatsen. Ik speel graag de mooie en sterke heldin in het verhaal en doordat ik mezelf goed kan verplaatsen in de hoofdpersonage is het schrijven van een verhaallijn een stuk eenvoudiger. Wanneer ik dit verhaal ga schrijven zal het verhaal een weerspiegeling zijn van wat ik misschien had willen kunnen, bereiken of meemaken. Als tweede lijkt het me leuk om een keer een kinderboek te schrijven. Ik ben dol op de verhalen van Roald Dahl en ook Harry Potter vind ik geweldig. Wanneer ik een kinderboek zou schrijven, zou het waarschijnlijk weer fantasy zijn of magisch realistisch. Wat voor soort niveau kan ik pas bepalen wanneer ik de eerste pagina’s heb geschreven. Wel vind ik het lastig om dit soort verhalen te schrijven omdat ik vaak bang ben dat mijn verhalen teveel lijken op al bestaande verhalen. Mocht het namelijk een goed verhaal zijn wil ik niet dat mensen denken dat ik het succes van een ander wil nabootsen. Dit probleem had ik ook met mijn laatste Nano verhaal. Ik begon na een tijdje de serie Hemlock Grove te kijken en had het gevoel dat er overeenkomsten waren terwijl ik deze serie nog nooit eerder had gezien voordat ik het verhaal schreef. Dit zorgde er ook uiteindelijk voor dat ik uitgekeken raakte op mijn verhaal en vastliep. Met een autobiografisch verhaal is die kans natuurlijk een stuk kleiner, dus wie weet wat het dit jaar wordt. Misschien wel een combinatie van de twee.

nanowrimo_2016_webbadge_prepping

Maar hoe nu verder. Mijn tentamens strekken zich uit tot ongeveer 11 november. Dit is
helemaal afhankelijk van het tempo waarin ik mijn werkstukken kan schrijven en of het me lukt om mijn werkstukken allemaal te schrijven. Ik heb ontzettend veel zin in Nano en kan niet wachten tot ik al mijn werkstukken heb ingeleverd.

Heb jij je al aangemeld op nanowrimo.org?
Heb jij al een idee voor je verhaal of stap je er blanco in?

Dreads for you

Vandaag wil ik jullie iets vertellen over de dreads die ik een aantal weken geleden droeg. Ik loop al sinds de middelbare school met het idee om een keer dreads te nemen. Toch wil ik ze niet permanent, hoe leuk ik ze ook vind dus besloot ik na een tijdje wikken en wegen opzoek te gaan naar een minder permanente oplossing. Zo kwam ik op de website van de dreadlockshop. Omdat ik toch wel een enigszins realistische look wilde bestelde ik eerst een paar losse dreads bij de dreadlockshop, maar kwam erachter dat dit niet de look was die ik in mijn hoofd had. Ik zocht verder en via pinterest, etsy en instagram kwam ik verschillende looks tegen met double ended crochet style dreads. Dit sprak mij meer aan dus ging ik opzoek naar webshops die deze stijl dreads verkochten.

Na lang zoeken kwam ik op de website van dreads for you. Dreads for you is een webshop en salon gevestigd in Sint-Petersburg in Rusland. Ze maken de dreads met de hand en op bestelling. Naast de standaard synthetische gedraaide dreads hebben ze een hele collectie met gehaakte dreads en vlechtjes in de meest uiteenlopende kleuren. Op de website zijn verschillende stijlen en kleurcombinaties te vinden uiteenlopend van de meest natuurlijke dreads qua kleur en stijl als de meest hippe kleurcombinaties als rood en groen. Ook is het mogelijk om je dreads helemaal zelf samen te stellen qua stijl kleur en lengte. Omdat ik al jarenlang droom van zeemeerminnen haar besloot ik een kleur te kiezen die makkelijk te combineren is met mijn huidige haarkleur (rood) maar dan wel in 60cm lang. Ik bestelde de dreads vlak voor mijn verjaardag, eind augustus, betaalde ze met paypal en binnen twee weken had ik ze in huis.
20160825_132126-01

Nu was het zoals jullie wel weten ontzettend warm eind augustus en in september dus besloot ik nog even te wachten met de dreads in te zetten. Omdat ikzelf nog niet eerder dreads had img_20160923_175807ingezet zocht ik iemand die dat voor mij kon doen en halverwege september liet ik de dreads inzetten. De persoon die de dreads bij me inzette had overduidelijk een iets ander idee bij het inzetten van double ended dreads, maar ze zaten erin en daar was ik heel blij mee. Ze had een groot deel van mijn haar los laten hangen, dus zat de helft in deen vlecht en de rest hing er gewoon bij. En ze had van elke dread een groot deel bij elkaar gevlochten waardoor het nogal dikke knopen op mijn hoofd waren. Ook had ze mijn pony ook meegevlochten waar ik uiteindelijk toch minder enthousiast mee was. Op de volgende foto zie je hoe de voorkant ingevlochten was en hoe ikzelf de dreads in knotten droeg.

Dezelfde dag nog haalde ik mijn pony uit, want ik vond het mij toch niet zo mooi staan en omdat ik niet echt een pony heb, heb ik die zelf wel even bij moeten knippen. Maar toen ik de dreads uit had gehaald was ik er super blij mee. Het was wel een flink gewicht dat ik nu op mijn hoofd erbij had en dit voel je zeker, dus dat is iets voor de volgende keer om rekening mee te houden. De 60cm lange dreads waren zo’n 600 gram extra gewicht op mijn hoofd, maar aan het gewicht wende ik wel snel. De lengte daarentegen vond ik toch wat lastig en was genoodzaakt om de dreads voornamelijk in een knot te dragen.

Omdat ik de dikke knopen op mijn hoofd snel zat was heb ik de dreads stuk voor stuk uitgehaald en opnieuw ingevlochten. En ik heb al met al een maand ongeveer kunnen genieten van de dreads voordat ik ze uit moest halen omdat er toch veel los haar tussen mijn dreads zat en ik bang was dat deze losse haren in de klit zouden raken.

Wanneer ik kijk naar de dreads zelf, de kleur is snapchat-7266927393592606114geweldig. Ook de overloop van de bruine tint en de rode kleur is supermooi en loopt op een natuurlijke manier over alsof het haar voor het dreaden in een bayalage geverfd was. De structuur is super, net een echte dread. Omdat het synthetisch haar is, is het nogal kriebelig, maar daar is niet zoveel aan te doen. Wel een minpuntje is dat de dreads in het midden net zo dik zijn als de rest van de dread waardoor ze nogal stug zijn en niet zo makkelijk vouwen. Bij veel synthetische dreads zit er bij een dubbele dread in het midden, waar de dread vouwt een dunner of soepeler stuk wat het invlechten makkelijker maakt en waardoor de dreads soepeler bewegen wanneer je ze bijvoorbeeld in een knot of staart knoopt. Ik ben echt super enthousiast over deze dreads en ga ze zeker vaker dragen. Ik wil van deze dreads graag nog een kortere set en met een eigen gekozen kleurcombi dus wie weet dat ik jullie binnenkort iets kan vertellen over de procedure van het bestellen van een custom set.

Mijn uiteindelijke oordeel is 4,5 uit 5.

4andhalfstarrating

Tammy T Talks Musical #3

spamalot logo tammyttalks musicalZoals ik in een eerder bericht al vertelde zit in in een musicalgroep en spelen we dit jaar Spamalot. Wil je weten hoe ik hiertoe ben gekomen, lees dan mijn eerdere blogpost hier. Zoals ik ook al eerder vertelde stonden we 5 keer op de longlist voor de amateur musical awards. Hier is 1 nominatie uitgerold voor de beste mannelijke hoofdrol voor Denis Velic. Maandag 24 oktober werden de awards uitgereikt. Helaas geen award voor Denis, maar toch een geweldige prestatie. En wat gaf hij een geweldige show weg. Een ervaring en wat ik heb begrepen een heleboel ontmoetingen met zeer getalenteerde mensen rijker gaat Denis in april 2017 weer een geweldige rol neerzetten en daar mogen we allemaal getuigen van zijn. En gelukkig van meegenieten want Brassica is een flinke groep met veel talent al zeg ik het zelf ;-).

Vandaag wil ik jullie graag wat meer vertellen over de vorderingen van onze repetities en
voorbereidingen. We zijn inmiddels alweer een aantal maanden op weg. We hebben een groot deel van de liedjes ingestudeerd en we zijn ook begonnen met het instuderen van de dansnummers. Dit jaar werken we voor het eerst met Frédérique Sluyterman van Loo. Een echte vakvrouw uit de musical wereld en ik moet eerlijk zeggen dat ik ontzettend tegen de dansrepetities opzag. Ik ben absoluut geen ster in dansen, ik ben ontzettend onhandig en als ik danspasjes kan onthouden is het al een wonder. Al me al viel het me reuze mee. We hebben ontzettend veel lol tijdens het repeteren en zelfs al ligt het tempo soms hoog, ik weet het allemaal nog aardig bij te houden.

Ook zijn we al een eind opweg met het sneekpeekdecorontwerpen van de decors. Dit gaat ergens tussen alle bedrijven door, want school, stage en werk, het gaat allemaal gewoon door. Nu weet ik dat een van onze leden ontzettend hard opzoek is naar een ruimte waar we de decors kunnen gaan bouwen en ik kan niet wachten tot we hieraan kunnen beginnen. Naast de decorcommissie zijn ook de kostuumcommissie en rekwisietencommissie alweer druk bezig om de deelnemers en de voorstelling aan te kleden. Het ontwerpen, bouwen en afwerken van de decors en het maken en verzamelen van kostuums en rekwisieten neemt altijd ontzettend veel tijd en energie in beslag en aangezien er een aardig belangrijke deadline aan vast zit, de voorstelling zelf, levert het ook veel stress op. Naast de stress kost het ook nog best een flinke duit. En nu zal je je afvragen, wie betaalt dat nu allemaal?

Gelukkig betalen wij als deelnemers niet alles uit eigen zak, dit zou onze hobby onbetaalbaar maken. We betalen natuurlijk allemaal wel contributie, officieel heet het niet zo, maar voor de duidelijkheid noemen we het maar even zo. Daarnaast zijn we voor een deel afhankelijk van subsidies en sponsoring en de opbrengst van de kaartverkoop natuurlijk. Van jullie dus. Wanneer je een bedrijf hebt kun je ons natuurlijk sponsoren en dat horen we natuurlijk graag wanneer je dat wilt, klik hier voor de mogelijkheden.  Ook buiten het kopen van een kaartje om of sposoring zoals hierboven beschreven kun je ons helpen zonder dat het je ook maar een cent kost. En daar zou ik jullie nu graag meer over willen vertellen. Het lijkt misschien een beetje vroeg maar voor je het weet is het december. De feestdagen komen er met rasse schreden weer aan en velen van ons doen hun sponsorkliksbrassicainkopen online. Je kunt ons, Brassica Musicals, kostenloos, ja ja gratis dus, sponsoren door maar één extra klik. Zoals ik hierboven al heb uitgelegd kost een musical op de planken zetten veel geld, maar door via sponsorkliks naar je favoriete webwinkel te gaan kun jij daarin een steentje bijdragen. En het kost je niks, noppes, nada extra!

Dus volgende keer als je weer een online aankoop gaat doen, ga je eerst via www.brassicamusicals.nl/sponsorkliks daar zoek je je favoriete webwinkel op en doet zoals gewoonlijk je aankoop. Easy as that! En je maakt mij en mijn vrienden en vriendinnen van Brassica er heel gelukkig mee.

Geen addertjes onder het gras, gewoon webwinkelen!
Heb jij je kaartjes al voor Spamalot in april 2017?

Celebrate book box unboxing!

bannerpicture bookbox unboxing.jpgZoals sommige van jullie wel weten ben ik ontzettend dol op lezen. Ik heb er weinig tijd voor en ik merk dat ik het moeilijk vind om er tijd voor in te plannen, want daar ligt voornamelijk het probleem. Wanneer ik kijk naar hoeveel tijd ik kwijt ben aan netflixen en youtube heb ik eigenlijk best wel wat tijd, die ik beter kan besteden aan huiswerk, hobbies en lezen. Maar meestal lukt het mij gewoon niet om me ertoe te zetten om er tijd voor in te plannen. Toch kon ik het niet laten om de boekenbox van celebrate books te bestellen en ik weet het, de unboxing is een beetje laat, maar wilde hem jullie niet onthouden. Het thema van deze box was Midnight mystery.

Het eerste wat ik tegenkwam was een heel groot stuk papier wat was opgevouwen en het was, kon ook niet anders, een poster van de film ‘miss peregrines home for peculiar children. Het boek staat me al een aantal weken aan te staren vanaf mijn bureau, maar ben nog bezig met boek van Beth Revis. Maar het gaat er binnenkort zeker van komen.


Als tweede vond ik een krijtbordje in de vorm van een uil met een zakje bordkrijtjes. Wat leuk in het thema van deze box past: midnigt mystery.

Het volgende item, viel me een beetje tegen. Het is namelijk een telefoonhoesje met een afbeelding van het boek ‘miss peregrines home for peculiar children.’ Het had een heel leuk cadeautje kunnen wezen wanneer ik toevallig die telefoon zou hebben, maar zelfs dan had ik hem waarschijnlijk niet gebruikt vanwege het feit dat ik altijd hoesjes heb die een beschermend klepje hebben aan de voorkant. Maar ook, hoe groot is de kans dat iedereen die de box besteld allemaal dezelfde telefoon hebben. Ik vermoed trouwens ook dat het telefoonhoesje van een ouder model Iphone is en dat er maar weinig mensen zijn die dit model nog hebben. Een misser dus.


Om toch een beetje positief te blijven, het volgende item zat super schattig ingepakt. Ik vermoedde voordat ik het uitpakte al dat het iets van een sierraad zou zijn en dat klopte. In het envelopje zat een ketting met daaraan een Harry Potter Themed hanger met de tekst ; “I must not tell lies.”

Vervolgens pakte ik de, naar mijn mening leukste items uit de doos. Het ene item was een canvas tasje, ik ben dol op canvas tassen. En zelfs al is dit typisch en meestal ook gratis reclame materiaal van uitgeverijen, het is in ieder geval ook echt bruikbaar. Het tweede item was een super schattig geurkaarsje in de geur villanious.


Voordat ik het boek uit de doos vistte haalde ik nog een aantal kaarten boekenleggers en een pen uit de doos. Ik vind zo een kaart met een tekst uit het boek altijd heel erg leuk, maar ik moest wel twee keer kijken voordat ik ontdekte dat de auteur van het boek er een krabbeltje opgezet had. Ook de auteur van het boek ‘Razend,’ Lis Lucassen was zo aardig geweest om een kaart te signeren. Helaas was de handtekening er al bijna helemaal af.

Als laatste pakte ik het boek uit de doos, die ik allang had gezien natuurlijk. Dat is iets wat ik altijd wel jammer vind aan deze box, is dat het boek niet apart ingepakt is. Ik weet dat het veel werk is, maar voor mijn gevoel is de lol er zo snel af wanneer je bij het openen van je box al meteen het boek ziet liggen. Het boek is trouwens ‘Wink, Poppy en Midnigt’ van April Genevieve Tucholke. Ik heb nog niet echt ontdekt waar het precies over gaat, maar wanneer ik eraan toekom zal ik jullie er zeker meer over vertellen. Mocht je het boek zelf willen bestellen kan dat door hier te klikken.
DSC03792.JPG
Dit was mijn allereerste Celebrate Books box en ik moet eerlijk zeggen dat het me een beetje tegen viel. Ik heb ook andere booktubers en bloggers erover gehoord en die deelden mijn mening. Een groot deel van de goodies was goedkoop of gratis reclamemateriaal van de uitgevers en al ik eerlijk ben hoop ik bij een prijzige box toch echt op een hardback boek. Nu ben ik natuurlijk wel blij met het boek en ga hem zeker lezen, en ik heb de box voor volgende maand ook besteld in de hoop dat deze box mij minder tegenvalt. Maar we gaan het zien.
DSC03798.JPG
Heb jij al eens een boekenbox besteld? Wat zou jij het liefste zien in een boekenbox?

Ja, ik wil…

Nee, deze blog gaat niet over trouwen, ik ben niet verloofd. Deze blog gaat over een keus die ik onlangs heb gemaakt en de rede waarom. Dit artikel gaat over een onderwerp dat de afgelopen maand weer eens flink stof heeft doen opwaaien. Weet je al waar ik het over heb? Lees snel verder…

ja-ik-ben-donor-sticker

Het is inmiddels al jaren geleden dat ik mijzelf registreerde als orgaandonor. Wanneer ik dood ga heb ik niets meer aan mijn organen en zijn er mensen die ik het leven kan redden of in iedergeval makkelijker kan maken. Natuurlijk heb ik wel eens mijn twijfels gehad, ook ik heb irreële angsten gehad, maar uiteindelijk besloot ik het toch te doen. Zelfs wanneer de regering besluit dat iedereen automatisch donor is, mits anders aangegeven, heb je nog steeds de keus om hier iets aan te doen. Wil je het echt niet, hoef je enkel in te loggen met je digiD en het vlakje, NEE aan te vinken. Ook wanneer je wilt dat je nabestaanden hierover beslissen, kun je dit aangeven. Ik heb er zelf voor gekozen om deze keus nu al zelf te maken omdat ik mijn nabestaanden later niet wil opzadelen met deze keus. Wanneer je net iemand hebt verloren wil je hierover niet nadenken.

Aan de ene kant begrijp ik de ophef wel over het feit dat de regering heeft bepaald dat iedereen automatisch donor is, mensen hebben het gevoel dat ze de invloed wordt ontnomen, maar dit is niet zo. Je hebt nog steeds zelf de keus. Zelf heb ik besloten om zelfs nog een stap verder te gaan. Wist je, dat je ook tijdens je leven donor kan zijn? Je kunt bloed doneren, maar je kunt ook organen en weefsel doneren, bijvoorbeeld een nier. Nu is dat laatste voor mijn gevoel nog een brug te ver, maar wat nu als een familielid een nier nodig heeft? Ik denk dat ik het zeker zou overwegen.

Maar waar heb ik dan nu voor gekozen? Ik heb er een aantal weken geleden voor gekozen om mijzelf aan te melden als stamceldonor. Wist je dat slechts 30 procent van de patienten een geschikte stamcelmatch vindt binnen zijn of haar directe familie? Dat betekent dat voor 70 procent er gezocht moet worden buiten de directe familie. Maar 4 procent van deze groep vindt een geschikte match binnen Nederland. Heel weinig dus. Nederland heeft dan ook een flink tekort aan stamceldonoren. Maar een kwart procent van de Nederlandse bevolking heeft zich aangemeld als stamceldonor. Een kwart procent! Door mij aan te melden kom ik in een internationaal donorbestand terecht en zorg ik ervoor dat de kansen voor patiënten met leukemie bij wie stamceldonatie de laatste redding is, de overlevingskans vergroot. Maar niet alleen leukemie, maar ook andere vormen van bloedkanker of bloedziekten die ook veel bij kinderen voorkomen.

matchis-test-set-tammyttalks

Maar hoe werkt het dan, zal jij je afvragen. Om dat uit te leggen heeft de stichting Matchis een filmpje gemaakt die je hier kunt bekijken. Gister kreeg ik het setje van Matchis binnen om de HLA-typering van mijn weefsel te kunnen controleren. Hierin zitten twee wattenstaafjes die je langs de binnenkant van je wang moet wrijven zodat het laboratorium kan controleren wat de HLA-typering van je weefsel is. Deze gegevens worden dan anoniem geregistreerd in database van Bone Marrow Donors Worldwide (BMDW). Wanneer iemand opzoek is naar stamcellen en jouw gegevens komen overeen, kan je worden opgeroepen om stamcellen te doneren. Ondanks dat er maar heel weinig donoren zijn, nog geen 28 miljoen wereldwijd, is de kans dat je wordt opgeroepen klein aangezien de kans dat je matcht met een patient 1 op de 50.000 is. Dus het kan gebeuren dat je nooit wordt opgeroepen, of dat het jaren duurt dat je wordt opgeroepen, maar het is ook mogelijk dat je binnen een paar maanden al een oproep krijgt. Maar zelfs al is de kans heel klein, hoe mooi zou het zijn als je met deze kleine donatie iemands leven kan redden?

Mocht je geïnteresseerd zijn geraakt en wil je meer informatie, of nog beter, wil je ook stamceldonor worden? Meld je dan hier aan.

Ik hoop dat je dit een interessant artikel vond en tot snel.

Groetjes,

Taatje

 

Hoe ik finaal faalde

never-lose-win-learn-tammyttalks
Zoals jullie wel hebben gemerkt heb ik de blogchallenge wel een beetje opgegeven. Niet omdat ik het niet leuk vond of niet wilde doen, maar op een of andere manier lukte het me gewoon niet om elke dag een blog te schrijven. De vakantie is voorbij en mijn opleiding en stage zijn weer begonnen dus werd het al lastiger om mijn tijd goed in te plannen. Ik heb een paar keer geprobeerd om op één dag meerdere blogposts te schrijven, maar merkte dat ik dan al snel een hele dag bezig was terwijl ik natuurlijk ook gewoon wat tijd over wil houden om andere leuke dingen te doen op mijn vrije dagen. Zoals jullie in een eerdere blogpost ook al hebben kunnen lezen ben ik ondertussen ook opzoek naar een nieuwe baan wat ook niet echt opschiet, maar wat ook flink wat tijd opslokt. En wanneer ik een baan vind zal ik dus alleen maar minder tijd over houden.

Waar wil ik nu heen met mijn blog?

De afgelopen weken heb ik wel nagedacht over
wat ik nu precies wil met mijn blog. Ik merk dat ik het heel erg leuk vind om mijn hobbies te laten terugkomen in mijn blog. Zo creeer ik een platform voor de dingen waar ik plezier aan beleef en de producten die hieruit voort komen. Ik ben dol op tekenen wat ik dan ook graag doe en waar ik jullie graag meer over wil vertellen en ik denk dat ik hier dan ook een aparte categorie voor zal aanmaken. Ook ben ik dol op lezen en nu zal mijn blog niet meteen een boekenblog worden, want zoveel tijd om te lezen heb ik niet, maar ik vertel jullie graag over de boeken die ik op mijn boekenplank heb staan en wat ik van mijn gelezen boeken vind. Verder gaan jullie natuurlijk veel persoonlijke blogs hier lezen en wat er verder uit komt dat merken we wel.

En wat nu met die blogchallenge?

Ja dat is een goede vraag. Een heleboel onderwerpen
die op mijn lijstje stonden vind ik ontzettend leuk en ik zal dan ook zeker nog een aantal onderwerpen bespreken in een blogpost. Of dat alle onderwerpen zijn weet ik niet en ik zal ze ook zeker niet op volgorde behandelen. Ik merk dat ik van zo een lijstje heel erg zenuwachtig word en dat er teveel druk komt te staan op iets wat ontspanning zou moeten geven. Zeker omdat ik hiernaast nog een heleboel andere dingen moet doen. De druk leg ik liever ergens anders en ik wil hier vooral ontspanning en plezier uithalen. Ook merk ik dat ik gewoon nog zo ontzettend moet wennen aan mijn hele nieuwe ritme. Het naar school gaan, de stage twee keer in de week en hopelijk binnenkort een leuke nieuwe baan. O en ik probeer nu één keer in de week naar Zumba te gaan bij mijn lieve zus, die dat ontzettend leuk doet. Een heleboel leuke dingen die mijn aandacht en energie opeisen dus.

Dus even kort samengevat?

Waar het dus nu op neerkomt is dat ik de 1533213_805975156094883_1666662520_nblogchallenge even laat voor wat het is en dat ik gewoon artikelen ga schrijven die ik leuk vind, wanneer het mij uitkomt en vooral wanneer ik daar inspiratie voor heb. En het kan best zijn dat ik elke dag inspiratie heb, maar ik heb lang niet elke dag tijd, dus die artikelen zullen over de week verspreid verschijnen. Ik moet voor mezelf nog even uitkienen welke dagen voor mij handig zijn, maar ik verwacht maandag, woensdag en zaterdag. Pin me er niet op vast, want dat belemmert het creatief proces.

Herken jij het, dat wanneer je iets moet doen het je creatief belemmert?

Groetjes,

Taatje

30 day blog challenge: Day #7

Vandaag zal ik jullie wat vertellen over mijn sterrenbeeld. Als ik heel eerlijk ben geloof ik niet zo erg in horoscopen. Ik vind het nogal zweverig en zal mijn leven ook nooit laten leiden door zoiets als een horoscoop. Ik ben geboren op 24 augustus 1983 en dat maakt mij volgens de moderne astrologie nog net geen leeuw maar een maagd. Ik heb het voor de vorm eventjes opgezocht wat dat nu precies betekend en zal jullie vertellen of ik mijzelf in deze beschrijving kan vinden.

Tamara_007

Als eerste wil ik een aantal kenmerken benoemen die volgens velen bij het karakter van een maagd horen.

Als goede eigenschappen worden, behulpzaamheid en betrouwbaarheid genoemd. Dit zijn hele mooie eigenschappen waar ik mezelf wel in kan vinden. Alhoewel ik natuurlijk niet zoveel kan zeggen over betrouwbaarheid. Dat is iets waar alleen anderen over kunnen oordelen, maar wanneer ik naar mezelf kijk in omgang met anderen durf ik mezelf wel betrouwbaar te noemen. Als goede eigenschappen worden ook, analytisch, oplettend en nauwkeurig genoemd. Analytisch is iets wat ik zeker herken. Ik ben iemand die dingen analyseert om er van te kunnen leren. Zo schroefde ik vroeger vanalles uit elkaar om het vervolgens weer in elkaar te zetten. Ook ben ik iemand die gebeurtenissen en mensen tot in den treuren kan analyseren, maar dan begint deze eigenschap toch een beetje naar een slechte eigenschap te schuiven. Oplettend is een eigenschap waarvan ik niet zo goed weet hoe ik het moet interpreteren. Wanneer ik bezig ben met iets kan het zo zijn dat ik zo ontzettend gefocust ben op iets dat ik mijn omgeving en dus het overzicht verlies. Op zulke momenten ben ik helemaal niet zo oplettend. Nauwkeurig ben ik zeker. Bij alles wat ik bijvoorbeeld voor school doe werk ik alles zo nauwkeurig mogelijk uit om het vervolgens nog tig keer te controleren voordat ik het inlever of laat beoordelen. Een maagd schijnt ook eerlijk te zijn en ijverig en ik kan niet anders zeggen dan dat ik mij daarin herken. Wel ben ik doordat ik vrij pragmatisch ben alleen ijverig wanneer ik denk dat het nuttig is. Ik ga namelijk geen energie verspillen wanneer dat nergens voor nodig is. Hierdoor heb ik wel de neiging om dingen uit te stellen terwijl dat niet altijd even handig is aangezien ik daardoor nog wel eens in tijdnood kan komen.

Als slechte eigenschappen wordt over de maagd gesproken als een lichtgeraakte, sceptische pessimist. Lichtgeraakt ben ik natuurlijk wel eens, maar ik denk niet dat dit een karaktereigenschap is. Wanneer ik heel erg moe ben ben ik wel eens lichtgeraakt of wanneer iemand niet doet wat er van hem of haar verwacht wordt, ja dan ben ik ook wel eens lichtgeraakt, maar wie is dat niet? Ik ben inderdaad wel eens sceptisch en ben daar dan ook heel eerlijk over en dat kun je ook gelijk linken aan mijn pessimisme. Ik moet toch echt bewijzen en zekerheden hebben voordat ik over mijn sceptische en pessimistische ideeën heen ben. Ik ben ook vrij kritisch wat anderen nog wel eens als vervelend kunnen ervaren en ik maak mij veel zorgen.

Volgens diverse astrologen zijn maagden vooral heel erg kritisch en stelt aan alles en iedereen hoge eisen, vooral aan zichzelf. Dat maakt een maagd een perfectionist en geen makkelijk persoon om mee te leven. Dit is iets waar ik mezelf heel erg in herken en vele met mij. Nu denk ik dat een heleboel eigenschappen op een heleboel mensen van toepassing zijn en dat geld ook met een heleboel horoscopen. Wanneer ik bijvoorbeeld in de krant de horoscopen lees zijn er meestal wel een aantal horoscopen op mij van toepassen en het is mij opgevallen dat de horoscoop van de Leeuw vaak heel erg herkenbaar voor mij is. Voor mijn gevoel is het meer toeval dan wijsheid wanneer ik mijzelf in een horoscoop herken.

Geloof jij in horoscopen? Wat is jouw sterrenbeeld?

-X- Tamara

30 day blogchallenge day #6

De afgelopen week heb ik wat problemen gehad met het internet dus heb ik helaas niet zoveel kunnen posten, maar vandaag wil ik de blogchallenge toch weer oppakken. Ik ben nog steeds niet echt aan het dichten geslagen dus die houden jullie van mij tegoed. Vandaag wil ik het met jullie hebben over religie. Ik weet het, een onderwerp dat nogal wat discussie op kan roepen, maar ik wil jullie graag wat vertellen over mijn kijk op religie en mijn ervaringen met religie.

church_klein_003

Zoals sommige van jullie wel weten zit ik op het moment in mijn 3e jaar van de docentenopleiding godsdienst en levensbeschouwing en dat levert nogal eens wat vragen op. Ik zal proberen een aantal van de meest gestelde vragen proberen te beantwoorden.

Wat is je religieuze achtergrond?

Ik ben katholiek opgevoed. Toen ik nog op de basisschool en de middelbare school zat ging ik met mijn ouders mee naar de kerk in het weekend. Tegen het einde van de basisschool ging ik één avond in de week naar een soort van zondagsschool dat ‘het kinderleerhuis’ werd genoemd. Het was dan niet op zondag, maar ik meen mij te herinneren zaterdag en hier leerden we aan de hand van verschillende thema’s over de verschillende verhalen uit de bijbel. Ik vond dit ontzettend interessant en het was dan ook zeker geen straf. Ook heb ik tot en met de middelbare school op verschillende kinderkoren gezeten in de kerk, waar ik heel veel plezier in had en ik hielp als misdienaar in de kerk.

Ik ben gedoopt toen ik nog een ukkie was dus daar kan ik mij niets meer van herinneren. Ik heb er ooit een foto van gezien dus ik kan mij er iets bij voorstellen. Ook heb ik tegelijkertijd met mijn oudere zus mijn eerste heilige communie gedaan. Ik weet nog goed dan mijn zus en ik beide een door mijn moeder gemaakte jurk droegen, ik met roze figuurtjes en mijn zus met mingroene figuurtjes. Wat ik mij nog kan herinneren is dat we van tevoren taken toebedeeld kregen en dat ik en mijn zus door elkaar gehaald werden waardoor we opeens iets anders moesten doen dan voorbereid. Nadat we verhuisden en in de pastorie van een schattig kerkje kwamen te wonen veranderde er heel veel voor ons gezin. Mijn vader ging aan het werk als diaken en wij woonden in de pastorie van de kerk. Ik heb de hele weg die mijn vader heeft afgelegd om diaken te worden altijd heel interessant gevonden en was op dat moment nog vrij betrokken bij het geheel. Na een paar jaar gingen we ons voorbereiden op ons heilig vormsel en hierna kregen we ook zelf de vrije keus om wel of niet naar de kerk te gaan.

Ben je zelf dan heel streng gelovig?

Nee ik ben zeker niet heel streng gelovig en ik kan ook niet zeggen dat ik mij op dit moment heel erg betrokken voel bij de kerk als gemeenschap. Vanaf het moment dat ik ben gaan studeren ben ik minder betrokken geworden en dat heeft verschillende redenen. De eerste reden is dat ik het door mijn studie gewoon erg druk kreeg waardoor bijvoorbeeld elke zondag naar de kerk toe gaan voor mij nogal een opgave werd. Zaterdag en zondag waren de dagen waarop ik voornamelijk met school bezig was. Toen ik ook nog verhuisde naar Brabant verwaterde het helemaal aangezien mijn toenmalige vriend en zijn familie helemaal niks met de kerk hadden. Dus mijn kerkbezoek beperkte zich tot de speciale gelegenheden als kerst en pasen. Toen ik weer terug verhuisde naar Noord-Holland ben ik nog wel een paar keer in de kerk geweest in de buurt waar ik woon, maar ik voelde mij er niet op mijn plek. Nu ben ik er door het bestuderen van de Bijbel ook van overtuigd geraakt dat ik niet persé naar de kerk hoef om mijn geloof te beleiden. Ik geloof dat waar ik ook ben, ik mijn geloof kan beleiden daar God of hoe je het/hem of haar ook wilt noemen in alles en overal aanwezig is.

Hoe ben je ertoe gekomen om deze opleiding te doen?

Nu lijkt het misschien tegenstrijdig dat ik als niet streng gelovig persoon een opleiding doe waarbij ik les leer te geven in godsdienst en levensbeschouwing. Ik voel mij nog steeds het meest verbonden bij de katholieke/christelijke geloofstraditie alhoewel ik mij zeker niet overal in kan vinden. Dit heeft ook te maken met het feit dat elke religie in basis vorm heeft gekregen door mensen en mensen zijn niet perfect. Het zijn mensen die bijvoorbeeld bepaald hebben welke geschriften wel of niet in de Bijbel terecht zijn gekomen en door vertalingen zijn een heleboel geschriften op verschillende manieren te interpreteren. Maar dit geeft nog geen antwoord op de vraag waarom ik deze opleiding ben gaan doen. Toen ik van de middelbare school kwam heb ik na een jaar ipabo en vijf jaar docentenopleidingen aan de kunstacademie het vak geleerd van opticien. Wanneer je kijkt
naar de opleidingen die ik heb gedaan zie je dat ik voornamelijk bezig ben geweest met onderwijs en docentschap. Nu vond ik het vak van opticien

religions tammyttalks

Mihrab in moskee Egypte

heel erg leuk, maar het verkopen was niet mijn ding dus wilde ik een lesbevoegdheid halen. Maar aangezien er geen vacatures waren voor docenten optiek ben ik opzoek
gegaan naar een opleiding waarbij ik én mijn lesbevoegdheid kon halen en onderwijs kreeg ik een vak dat ik interessant vond. Vanuit mijn culturele opleiding op de kunstacademie de ipabo en mijn religieuze achtergrond, maar ook vanuit de interesse die ontstond in andere religies toen mijn zusje zich bekeerde tot de Islam besloot ik voor het vak Godsdienst en levensbeschouwing te gaan. Vooral het vak levensbeschouwing vind ik heel erg interessant omdat mensen heel divers zijn en allemaal een andere kijk op het leven hebben. Ik vind het superleuk en interessant om met mensen over het geloof en het leven te praten en elk gesprek is weer superleerzaam, niet alleen voor de leerlingen maar ook voor mijzelf.

Hoe kijk je tegen andere religies aan? 

Ik vind religies anders dan de traditie waarin ikzelf ben opgegroeid ontzettend interessant. Of het nu over de Islam gaat, het boeddhisme of de protestants christelijke kerk. Er zijn zoveel verschillen, maar ook zoveel overeenkomsten. Vanuit de kern prediken de meeste geloven naasteliefde en vooral mooie dingen en ik vind het dan ook heel erg naar wanneer een religie als kwaadaardig of slecht wordt bestempeld omdat een paar radicalen  vanuit de naam van een religie herrie gaan lopen schoppen of nog erger een oorlog beginnen omdat zij ervan overtuigd zijn dat ze het alleenrecht hebben. Ik begrijp de angst van mensen, maar denk eens na voordat je mensen of hele bevolkingsgroepen gaat lopen beschuldigen. We leven in een land waarin iedereen vrij is om te geloven wat hij wilt en ik zal iedereen dan ook altijd vrij laten in wat hij of zij wilt geloven. En aangezien ik niet alwetend ben zal ik ook zeker nooit zeggen dat wat iemand anders gelooft niet klopt of niet waar is. Vanuit mijn opleiding maar ook vanuit mijn persoonlijke interesse zou ik graag alles willen weten over verschillende religies en  lees er dan ook graag over of ga in gesprek met mensen. Ik moet er wel bij zeggen dat wanneer mensen gaan proberen om mij te overtuigen dat hun geloof de enige waarheid is haak ik snel af. Daar krijg ik echt de kriebels van. Vertel me alles over jouw geloof of overtuigingen, ik vind het super interessant, maar je hoeft me niet te overtuigen. Dit is ook de reden waarom ik het vak levensbeschouwing zo ontzettend leuk en interessant vind en ik hoop dat ik dat stukje interesse kan overbrengen op mijn leerlingen. Want wanneer ik meer weet over de religies en overtuigingen van anderen kan ik er pas een mening over vormen en kan ik mensen beter begrijpen. En ik denk dat vooral respect en begrip de belangrijkste leerpunten zijn die kunnen bijdragen aan een vreedzame samenleving waar iedereen kan en mag geloven wat hij wil.

Zo dat is zo een beetje wat ik hierover op het moment kwijt wil. Je mag een bericht achterlaten, maar respecteer ieders mening, jouw waarheid hoeft niet de waarheid van een ander te zijn en dat is prima.

-X- Tamara

Letters to Egypt #6

letters to egypt 6  tammyttalks.jpgMijn zusje en ik zijn beide dol op het versturen en ontvangen van post, maar helaas is het niet mogelijk om post te sturen en te ontvangen daar waar mijn zusje woont. Daarom schrijf ik eens in de zoveel tijd een digitale brief naar mijn zusje. Ik hoop jullie via deze brieven een beeld te kunnen geven van ons contact en de verschillen tussen het leven hier in Nederland en wat ik meekrijg van het leven in Egypte. Om de schoonfamilie van mijn zusje mee te kunnen laten lezen zal elke brief voorzien worden van een Engelse vertaling.

Lees hier de blogpost van mijn zusje.


Hoi lief zusje,

Afgelopen week heb ik je ontzettend gemist. Je was er niet bij mijn verjaardag, niet bij de
gezellige barbeque die we in onze tuin hadden gehouden en ook niet bij mixtream. Je werd gemist en niet alleen door mij. Ik ben er helemaal geen fan van om mijn verjaardag te vieren, maar toch zijn dat de momenten dat ik je graag om me heen zou hebben. Al is het alleen maar om met z’n tweetjes op de bank te zitten en een film te kijken. We hebben even geskyped natuurlijk, maar dat is toch anders. Ik voel me altijd een beetje awkward als ik iemand bel of skype, weet niet of je dat gemerkt hebt? Ik krijg altijd het gevoel dat ik dichtklap en niet zo goed weet waar ik het over wil hebben. Wanneer je gewoon naast elkaar zit is het meer ongedwongen ofzo. Ik kan dan ook niet wachten tot ik jullie weer kan zien. De planning is nu toch de herfstvakantie. Ik hoop snel te weten wanneer ik welke toetsen of werkstukken moet inleveren, dan kan ik me daar beter op voorbereiden, want de tentamenweken vallen precies na de herfstvakantie. Ik zou het vervelend vinden om tijdens mijn week bij jullie continu met mijn neus in een boek te moeten zitten, dus het wordt aanpoten. Eindelijk een weekje er tussenuit, ik begrijp het helemaal hoor, dat je nu eindelijk eens de deur uit wilt. Ik ben nu sinds mei een soort van vrij, maar ben al meer dan een jaar niet echt weggeweest en merk dat ik daar ook wel echt even behoefte aan heb. Al is het niet precies zoals bij jou, maar ik kan het me goed indenken.

Dinsdag 30 augustus had ik een gesprek bij een detacheringsbureau die me mogelijk kan helpen bij het vinden van een onderwijsbaan. Invalwerk of langere projecten, maar aangezien er weinig vraag is naar mijn vak, kan dat nog wel even duren. In de tussentijd blijf ik gewoon solliciteren naar andere baantjes die me aanspreken. Maandag is ook mijn stage begonnen. Deze week begonnen we met een centrale opening bij het hoofdgebouw van het Mediacollege in Amsterdam. Paul heeft op die school gezeten. Ikzelf loop stage op de vmbo afdeling van het Mediacollege. Dit is als het ware een vooropleiding voor de MBO afdeling. De sfeer was supergemoedelijk, dus dat was wel heel fijn. Toch vind ik het wel heel erg spannend. Nieuwe mensen en een nieuwe omgeving. Het went vanzelf, maar die eerste dagen zijn echt het ergst. Daarom probeer ik in de startweken extra aanwezig te zijn om een beetje te aarden op de school en de mensen te leren kennen. En natuurlijk de leerlingen.

Woensdag 31 augustus was mijn eerste schooldag en het begint goed. Ik heb mijn huiswerk niet kunnen maken omdat het internet niet goed werkt. Nu zal je denken, hoe schrijft ze deze blog dan? Die schrijf ik offline en wanneer ik klaar ben ga ik online en probeer ik het te uploaden. Op hoop van zegen dan maar. Ik zie een beetje tegen dit schooljaar op omdat ik het gevoel heb dat ik niet voorbereid ben. Dat heeft te maken met het feit dat ik geen idee wat mij dit jaar te wachten staat. We hebben een nieuwe blackboardpagina waar nog veel aan schort. In voorgaande jaren had ik de studiehandleidingen allang doorgelezen, voor dit schooljaar staat nog niks online. Ach je kent het wel, jouw school was volgens mij net zo ongeorganiseerd als mijn school. Maar goed, we gaan het zien. Ik laat je binnenkort wel weten hoe het allemaal gegaan is op school en stage in de eerste weken.

Je vroeg me of ik onlangs nog lekkere recepten had birthdaycard tammyttalksuitgeprobeerd. En dat heb ik zeker. Voor mijn verjaardag had ik een barbeque georganiseerd en heb toen een couscous salade en een tomatensalade gemaakt. Ik zal de recepten hier en hier linken. Ik vind het altijd leuk om iets nieuws uit te proberen, maar alleen als ik zeker weet dat ik er tijd voor heb en meestal probeer ik nieuwe dingen uit bij speciale gelegenheden. Ik zou graag eens iets uit jouw keuken proeven. Wie weet wanneer ik deze herfst naar je toe kom.

Oh voordat ik het vergeet, er staan nog een paar leuke dingen op de planning die ik nog een beetje geheim ga houden. Ik zal je foto’s sturen zodra het zover is. Ik vind het zelf zo spannend. Ik denk dat jij het ook heel leuk zal vinden.

Ik ga er weer een eind aan breien. Ik mis je, hou je haaks en een dikke knuffel.

X Taatje.


Hello my sweet sister,

I missed you so much last week. You weren’t here at my birthday, not at the wonderful barbeque we had in our garden and you weren’t at mixtream. You were missed and not only by me. I’m absolutely not a fan of birthdays, but still, those are the moments I wish you were here. Even if it’s only to sit on the couch, just te two of us watching a movie. I know we skyped but that’s different. I always feel awkward when I call or skype, don’t know if you noticed? I always have te feeling I have nothing to talk about, like I don’t know anything to talk about. When you’re just next to me It’s so much easier. I really can’t wait to see you. The planning is I’ll visit you next autumn holiday. I really hope I know soon what exams I have to do and what essays I have to write zo I can prepare myself. The examweeks are right after the autumn holidays. I wouldn’t like it to visit you for a week and only be able to study all day. Finally a week of freedom, I understand it completely you would love to go out for a moment. I’m kind of free since may, but haven’t been really on a weekend or holiday since more than a year. I really feel the need to go on a holiday. Even it isn’t the same as with you, I understand it completely.

Tuesday august 30th I had an jobinterview at a employment agency. They can probably help me with finding a educational job. To be a subsitute teacher or for bigger projects. It might take sometime.  In the meantime I keep my eyes open for a job. Monday my intership started too. This week we started with a central opening of the new schoolyear at the main building of the Mediacollege in Amsterdam. That’s the school were Paul went. My internship is at the vmbo that’s highschool version of the Mediacollege. I loved how welcoming and relaxed everybody was. But I still think it’s exiting and a littlebit scared. New people, a new environment. I know I’ll get used to it but the first days are the worst. That’s why I try to be there a little bit more in the first weeks just to get to know everything and everyone. And ofcourse the students.

Wednesday 31th of august was my first day at school and it started great immediately. I couldn’t do my homework because the internet didn’t work. Now you’re probably thinking, how is she writing this blog? Well I wrote it offline and only went online to try to upload it. I’m not looking foreward tot this year at school, I feel unprepared. I’ve no idea what this year will bring. The new blackboard page doesn’t work completely and I can’t find the studymanuals anywere. Last year I had read them all before the school started. For this year there’s nothing online yet. I think you know how it works, just like your old school. We’ll see. I’ll let you know how my first days/weeks went.

You asked me if I tried some nice recipes and I have. At my birthday I organised a bbq and made a tomatosalad and a couscous salad. I’ll link the recipes here and here. I’ll love to experiment but only when I know I have time and only on special occasions.  I would love to try some of your meals. Who knows when I come to you this autumn you can cook for me.
Befor I forget, I have some special and fun things on my planning. I’ll keep it a secret for now but I’ll keep you posted. I’ll send you pictures when it’s time. I’m so excited. I think you’ll like it too.

I ‘m going to stop it here. I miss you very much. Love you!

X Taatje.

 

30 days blog challenge: day #5

banner furry friends tammyttalksGisteren helaas vanwege een internetstoring geen blog, maar vandaag zijn we er weer. Vandaag staat er als challenge dat ik een gedicht moet schrijven. Maar aangezien ik op het moment echt geen inspiratie heb sla ik die even over en zal ik jullie wat vertellen over mijn huisdieren. Zoals sommige van jullie weten heb ik een hondje genaamd Mayday. Ze is geboren op 1 januari 2007 en ik kocht haar een aantal maanden later als laatste uit het nest. Ik kocht haar in een periode dat ik zwaar depressief was en ze was letterlijk mijn steun en toeverlaat. Zij was de rede dat ik ’s morgens opstond, zij was de rede dat ik de deur uitmoest. Zij was er altijd wanneer ik me eenzaam voelde. Ik heb een paar foto’s van toen ze nog puppie was. Ik baal ervan dat ik er niet meer heb. Mayday Tammy sleeping TammyTTalks

Op de foto hiernaast zie je hoe Mayday als pup bij me sliep. Zo sliep ze natuurlijk niet altijd, maar dit is toch wel een van mijn favoriete foto’s die ik van haar als pup heb. Mijn toenmalige vriend was ’s nachts vaak weg en het was heerlijk om dat in iedergeval Mayday in de buurt te hebben. Als mijn huidige vriend tot laat moet werken vind ik het nog steeds fijn om niet helemaal alleen te zijn. Dat zou ik wel heel erg gaan missen als Mayday er niet meer zou zijn.
Mayday instagram tammyttalks
Toen ik Mayday als pup kocht pastte ze nog in mijn tas en ik weet nog hoe ik haar meenam als ik boodschappen ging doen. Ik was als de dood dat iemand haar mee zou nemen als ik d’r bij de ingang aan een paal zou zetten. Dus naam ik haar in mijn tas onder mijn arm mee naar binnen, wat natuurlijk niet mocht. Ze kon dan ook vaak genoeg haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en stak dan haar neus boven de rand van mijn tas uit waarna ik met een waarschuwing de winkel werd uitgestuurd. Omdat ik destijds in Brabant woonde en mijn ouders nog geregeld in Noord-Holland bezocht, reisden we vaak met de trein. Dit vond ze superfijn en ze wiegde dan ook vaak lekker in slaap op mijn schoot. Nu is ze bijna 10 en vind ze treinreizen lang niet zo leuk meer. Ze wordt er zenuwachtig van en is met haar 10 kilo best zwaar om de hele weg op schoot te hebben.

20140619_152622Twee jaar geleden kochten we een poesje erbij. Omdat mijn vriend en ik vanwege werk en studie veel van huis zijn vonden we het wel gezellig voor Mayday om gezelschap te hebben. Elphie, voluit Elphaba, vernoemd naar de groene heks uit onze favoriete musical Wicked. Het is geen heel erg aanhankelijk poesje en zeker niet super knuffelbaar. Ze komt een aai halen wanneer het haar uitkomt en vraagt om aandacht wanneer ze daar behoefte aan heeft. Elphie en Mayday zijn wel echt maatjes. Waneer ik Mayday uit ga laten staat Elphie al bij de voordeur te wachten en wanneer we binnenkomen krijgt Mayday letterlijk een dikke knuffel. Elphie slaat beide voorpootjes om Mayday’s nek en overlaad haar met likjes. Nu Elphie wat ouder wordt komt ze wel steeds vaker bij ons liggen, maar zoals je van een kat verwacht is ze super zelfstandig en een echt gewoontedier. Ik vind het superfijn om huisdieren om me heen te hebben en denk dat ik ook altijd wel huisdieren in huis zal hebben. Mayday wordt in Januari 10 en ik begin te merken dat ze wat ouder wordt. Ze wordt rustiger en reageert minder heftig op andere honden en mensen die over de vloer komen. Ik moet er niet aan denken dat ik haar moet missen. Dus ik hoop dat ze nog lang bij me mag zijn. Dat geldt ook voor Elphie, maar dat is nog zo een jonge blom, denk dat we daar nog lang van mogen genieten.


Heb jij huisdieren?