Mijn eerste maand als Vlogger!

Op 31 juli 2017 besloot ik mijn camera weer op te pakken en mijn leven vast te gaan leggen. Omdat dit toch weer wat plannen en organiseren betekende lag mijn blog weer even op haar gat. Maar omdat ik beide heel erg graag wil blijven bijhouden heb ik besloten om te proberen mijn vlogs in iedergeval wekelijks in een artikel te linken. Zodat ook mijn lezers de vlogs kunnen vinden. Daarnaast wil ik bepaalde video’s illustreren met een artikel. Zo heb ik onlangs een tekenvideo opgenomen waarvan het mij een leuk idee lijkt om daar een los artikel bij te schrijven. Ook is het de bedoeling het schrijven van artikelen en de letters to Egypt weer op te pakken en zo weer een regematige stroom van content op gang te brengen. Op deze manier hoop ik een evenwichtige inhoud te kunnen bieden op deze blog met foto’s video’s en geschreven tekst.

Vlog 025 - 24 Augustus 2017

Klik hier om naar de video te gaan!

Mijn gedachten tot nu toe

Vandaag (1 september 2017) kwam vlog nummer 25 inmiddels online en het leek mij leuk om even kort te vertellen over mijn eerste maand aan vloggen. In het begin pak je de camera heel enthousiast op en dan opeens besef je dat het eigenlijk best raar is wanneer je tegen een camera praat. Dat is ook hetgeen wat ik nog steeds het lastigste vind. Het vloggen in het openbaar. Telefoneren in het openbaar vind ik al lastig, maar wanneer ik anderen dat zie doen, met of zonder headset vind ik dat helemaal niet gek. Maar wat is er dan anders, wanneer ik tegen een camera praat. Ook met een headset op mijn hoofd kan het net zo goed zijn dat ik tegen mezelf zit te praten.

Nu weet ik inmiddels dat ik niet de enige ben met deze zelfde gevoelens over vloggen in het openbaar en ergens heeft mij dat ook weer iets meer zekerheid gegeven. Er wordt vaak tegen mij gezegd, dat ik gewoon sch**t moet hebben aan wat anderen ervan vinden. Maar toch blijf het aan je knagen. Dan zit ik bijvoorbeeld bij de tramhalte tegen mijn camera te praten en komt er een dame aanlopen die ook begint te praten, waardoor ik schrik en denk; ‘heeft ze het nu tegen mij?’ Om vervolgens erachter te komen dat ze staat te telefoneren. Persoonlijk denk ik dat onze maatschappij aan de ene kant terughoudender is geworden met betrekking tot privacy, het feit dat alles wat je op socialmedia deelt daar altijd op terug te vinden zal zijn, maar aan de andere kant kwakt een groot deel van onze maatschappij zijn hele hebben en houden op het internet. De vraag die ik dan ook onlangs kreeg, over of het vloggen mijn autoriteit in de klas aan zal tasten, is dan ook helemaal geen vreemde vraag. Nu moet ik erbij zeggen dat mijn vlogs rond de 5 minuten duren, wat op een dag van 24 uur helemaal niet veel is. Ik overdenk ook alles wat ik tegenwoordig deel op internet meerdere malen. Ik leg alles in de weegschaal om te bepalen hoe ik mij erbij zou voelen als dit over vele jaren weer op zou duiken. Nu denk ik dat ik nog wel heel erg netjes blijf en heb ook geen twijfels over wat ik deel. Volgens mij ben ik als docent heel benaderbaar, maar op school blijf ik gewoon mevrouw Molenaar en heb je je aan mijn regels te houden. En dat waarvan ik denk dat het privé moet blijven, blijft ook gewoon privé.

TammyTTalks mijn eerste maand als vlogger

Wat nog meer op mijn kanaal/blog

Zoals ik al eerder schreef wil ik mijn ‘letters to Egypt’ weer nieuw leven inblazen op mijn blog. In hoeverre ik dit zal integreren op mijn youtube kanaal weet ik nog niet.
Ik wil heel graag mijn creatieve uitspattingen zowel via mijn blog als youtubekanaal verspreiden. Zo zal ik eens in de zoveel tijd een tekenvideo maken en deze delen via mijn blog, waar ik dan een al dan niet kort artikel bij schrijf.
Hoe ik mijn dagelijkse vlogs een plaatste zal geven op mijn blog weet ik nog niet. Ik zou mijn vlogs gewoon dagelijks kunnen delen via mijn blog, maar dat kan ook wekelijks in één artikel.
Omdat ik dit schooljaar (2017/2018) moet afstuderen zullen sommige video’s en/of artikelen in teken staan van studeren en afstuderen. En ook wil ik onze huwelijksvoorbereidingen, want ja we gaan dus volgend jaar trouwen, een plekje geven op zowel mijn youtubekanaal als mijn blog.

Mijn doelen

Ik heb er nog een handje van om teveel of te grote doelen te stellen, maar in sommige gevallen helpen deze doelen juist om gemotiveerd te blijven. Zo heb ik mijzelf een doel gesteld om binnen een jaar 5000 abonnees te halen op youtube. Of ik het ga halen is natuurlijk de vraag, maar ik zal in iedergeval mijn best doen om mijzelf in de kijker te spelen en ik hoop dat jullie mijn weg hiernaartoe zullen steunen.

tammyttalks abonnees 1 september 2017

Abonnees 1 september 2017

Dus wat kun jij voor mij doen? Ten eerste kun je jezelf abonneren op mijn kanaal. Dit is helemaal gratis en wanneer je op het belletje klikt krijg je een melding van elke nieuwe video die ik upload. Ook zou ik het leuk vinden als je mijn facebookpagina liked en/ of mij volgt op instagram. Zo blijf je naast al mijn video’s op de hoogte van alle updates met betrekking tot mijn kanaal, blog, afstuderen, trouwen enzovoor enzovoort!
Dus waar wacht je nog op?

Klik hier om te abonneren!

Dankjewel en tot snel!

-X- Tamara

 

Mijn leven vastleggen?

tammyttalks dreads sideways

Hallo allemaal, het is de afgelopen weken *uch* maanden, weer eens akelig stil geweest op mijn blog. Elke keer denk ik, als deze tentamenperiode voorbij is, pak ik het weer op. Tentamens voorbij en dan begint de volgende lesperiode en heb ik het alsnog druk. Of er komt weer iets anders voorbij wat op dat moment belangrijk is. Niet zozeer omdat ik heel erg veel te doen heb, maar vooral omdat ik totaal geen structuur in mijn leven heb en nooit de moeite neem om die structuur te creëren. Geen idee hoe het komt maar de tijd vliegt en ik krijg steeds vaker het idee dat de tijd mij gewoon ontglipt. En hoe graag ik het ook zou willen, de tijd verstrijkt, mooie momenten duren altijd te kort en voor je het weet ben je de helft al weer vergeten. Want ja ik ben nogal vergeetachtig. Dat is toch een vreselijk vooruitzicht?

 

 

Vroeger schreeft ik tijdens vakanties dagboeken vol, ik heb ze nog steeds. Maar de rest van het jaar neem ik nooit de tijd om er even voor te gaan zitten en mijn belevenissen op te schrijven. Best zonde, want ik lees deze herinneringen graag terug. Op andere manieren mijn leven vastleggen lijkt me ook leuk, tekenend, fotograferend en filmend. En als ik dan de filmpjes van mijn favoriete vloggers bekijk, begint het bij mij toch ook wel te kriebelen om mijn camera weer eens op te pakken. En toch steekt dan ergens een stukje gêne de kop op. Onzekerheid over of men eigenlijk wel geïnteresseerd is in iemand als ik. Of mijn filmpjes wel worden bekeken en of vrienden, familie en vooral collega’s het niet heel erg raar zouden vinden. Maar aan de andere kant, maak ik die filmpjes dan ook niet vooral voor mezelf? Is het voor mijzelf dan niet een mooi aandenken aan een spannende en mooie tijd?

wedding jacket tammyttalks

Zo begin je ergens aan en zo is het weer voorbij. Zo begin ik in september alweer aan mijn vierde en als alles goed gaat, het laatste jaar van mijn opleiding en nog iets mooiers, in augustus zijn Paul en ik alweer 9 jaar samen. 9 jaar! En volgend jaar, wanneer we 10 jaar samen zijn zullen we gaan trouwen. (exacte datum volgt nog 😉 ) Dat zijn toch beide dingen waar je op terug wilt kunnen kijken? Niet alleen het trouwen zelf natuurlijk, maar de weg ernaartoe ook. En mijn struggles met het afstuderen, dat wilt toch iedereen meemaken? Oké dat misschien niet, maar toch. Maar zoals ik al zei, het lijkt wel alsof de tijd mij ontglipt en zeker omdat aankomend schooljaar een bijzonder jaar wordt wil ik proberen al deze momenten vast te houden en wat is dan een betere manier dan deze momenten vast te leggen. Daarom wil ik de komende tijd het vloggen weer gaan oppakken.

Ik weet nog niet hoe of wat. Ik weet nog niet of ik wekelijks ga vloggen of dagelijks, dat is iets wat ik de komende weken ga uitproberen. Ik weet ook nog niet wat ik van mijn leven na tussen de vakanties door kan vloggen aangezien een groot deel van mijn dagelijk leven op diverse scholen plaatsvindt en niet iedereen het prettig vindt wanneer dat gevlogd wordt. Maar wat ik wel weet is dat ik jullie mee zal nemen in mijn voorbereidingen van ons huwelijk.  En daarnaast natuurlijk mijn afstudeer en scriptie struggles die er zeker zullen zijn.

Dus, lijkt het je leuk om deze reis te volgen. Mijn laatste studiejaar, mijn weg van verloofde naar echtgenote en alles daaromheen? Abonneer je dan nu alvast op mijn kanaal. Klik hier: TammyTTalks
Mijn oude filmpjes staan er nu nog op, mocht je je vervelen. Deze zijn over het algemeen in het Engels. Mijn nieuwe video’s zullen voor het gemak gewoon in het Nederlands zijn.
Tot snel!

X Tamara

 

Long time no see!

komedie tragedie TammyTTalks bannerHallo allemaal, wat ontzettend leuk dat jullie even een blik komen werpen op mijn blog. Wat is het inmiddels lang geleden. De laatste blogpost die ik schreef was van 31 oktober! *schaam me diep* Maar wat is er in de tussentijd allemaal gebeurd?

Zoals sommigen van jullie misschien weten, maakte ikTammy T Talks flowercrown.jpg in augustus 2016 een carrière switch. Niet helemaal op het moment zoals ik hoopte, maar soms kan het niet anders. Ik stopte als opticien om mij volledig op mijn studie en mijn nieuwe beroep te richten, docent. Ik heb dus niet stilgezeten. Al vrij vlot werd ik gevraagd als invaldocent op een van mijn voormalige stagescholen zodat ik werk en stage mooi kon combineren en daarnaast vond ik een baantje als afnameleider en surveillant tijdens centraal examens op het mbo. Helaas beide nog niet genoeg om ervan rond te komen, maar het is een begin.

In de tussentijd ging mijn studie natuurlijk gewoon door. Niet helemaal zoals ik had gehoopt. Werken en leren is soms best zwaar en de motivatie zakt mij dan nog wel eens in de schoenen. Ook het feit dat ik bij sommige vakken de enige student was hiel hier niet aan mee. Ik ben samen met nog een andere student nog over als 3e jaars student levensbeschouwing en wat ik heb begrepen waren er dit jaar niet eens aanmeldingen voor de opleiding. Gelukkig heb ik mij er goed, nou ja aardig, doorheen weten te slaan al heb ik nog wat puntjes her een der liggen. Ik ben aardig bij en hoop aan het eind van dit schooljaar eventuele achterstanden natuurlijk zoveel mogelijk ingehaald te hebben.

Toi toi toi Brassica TammyTTalksNaast school en werk ben ik nog steeds een overenthousiast lid van de musicalvereniging Brassica Musicals en bereidde ik samen met hen een geweldige musical voor. Ik vertelde al eerder over de musical Spamalot en ik moet zeggen dat ik in het begin niet heel erg enthousiast was. De muziek is ook zeker niet mijn favoriet, maar de weg naar het theaterweekend toe was wel ontzettend leuk. We hadden een geweldige cast en met heel veel handen, creatief en iets minder creatief maakten we er een prachtig plaatje van, al zeg ik het zelf. Ik zal binnenkort nog een verslag schrijven over de theaterweek met natuurlijk wat foto’s om ons stuk te illustreren.

Waar ik namelijk eigenlijk voor inbreek is dat ik de stoute schoenen heb aangetrokken en tijdens de laatste voorstelling van Spamalot mijn vriend ten huwelijk heb gevraagd. Ja, je leest het goed. Ik ben niet ten huwelijk gevraagd, maar ik heb hem gevraagd en hij zei ja. Dus lang verhaal kort, ik ben verloofd en ga nu een hele spannende periode tegemoet en ik hoop dit, als ik niet weer vergeet te bloggen, met jullie te delen. Want wat komt er allemaal wel niet bij kijken? Ik ben nog maar net begonnen en zie nu al door de bomen het bos niet meer. Nou ja, wel een beetje natuurlijk anders valt er weinig te bloggen. Maar dat wilde ik dus graag even kwijt en ik hoop jullie komende week te kunnen verblijden met een nieuwe blogpost.

Tot snel!

the unbreakable vow TammyTTalks

NaNoWriMo update: prepping

nanowrimo_2016_webbanner_participant
Nano-wattes zal je denken en wanneer je niet zo into booktube of boekenblogs bent kan ik mij voorstellen dat je hier nog nooit van hebt gehoord. NaNoWriMo is niets meer of minder dan de afkorting van de National Novel Writing Month. Elk jaar op 1 november schuiven duizenden boekfanaten achter hun schrijfblok, computer of typmachine om in 30 dagen, ja je leest het goed, 30 dagen een boek te schrijven van 50.000 of meer woorden. Sommigen doen dit voor de lol, voor de uitdaging, maar sommigen schrijven werkelijk een boek dat nachtcircus nanowrimo novel.jpguiteindelijk ook uitgegeven wordt en zelfs in de bestseller lijsten terecht komt.
Een aantal voorbeelden zijn; ‘Het nachtcircus’ geschreven door Erin Morgenstern en ‘Fangirl’ door Rainbow Rowell. Dit zijn zeker niet de minsten. Nu heb ik niet meteen de ambitie om een schrijver te worden, maar het is toch wel leuk te weten dat het echt mogelijk is een goed verhaal te schrijven in zo een korte tijd. Mits je het inzicht en het talent bezit natuurlijk.

Vorig jaar zat ik overspannen thuis en heb ik ook geprobeerd om mijn zinnen te verzetten en deed ik voor het eerst mee met NaNoWriMo. Helaas kwam ik niet verder dan 27.000 woorden, maar het was een goede eerste poging denk ik. Ik wil het dit jaar weer proberen, maar ik moet zeggen dat het lastig is om je 30 dagen lang ertoe te zetten om elke dag 1667 woorden te schrijven. Afhankelijk van je inspiratie lukt dat wel of niet natuurlijk en vorig jaar had ik een stuk minder omhanden omdat ik op dat moment toch ziek thuis zat. Nu zit ik in een hele andere situatie. School gaat gewoon door en op 1 november begin ik ook bij mijn nieuwe werkgever. Dus heel spannend allemaal. En alhoewel 1667 woorden niet veel lijkt, wanneer je geen inspiratie hebt, is het een heleboel.

Wat me vorig jaar ontzettend heeft geholpen is de website van NaNoWriMo. Op deze nanowrimo-orgwebsite kun je precies bijhouden wat je wordcount is, maar ook staan er superveel tips en informatie op de site. Er is een hele comunity die super betrokken is en wanneer je dat leuk vindt, kun je je hierbij aanmelden. Het forum op de website is verdeeld in verschillende regio’s waaronder ook Europa en Nederland. Hier kun je in contact komen met deelnemers uit je eigen omgeving. Je kunt afspreken en je kunt elkaar aanmoedigen. Er worden vaak write-ins georganiseerd waar je met een aantal mensen bij elkaar gaat zitten schrijven, sommige write-ins zijn kleinschaliger dan de andere, maar je zult merken dat NaNoWriMo echt leeft onder deze mensen. Zelf ben ik nog niet eerder bij een write-in geweest, maar het lijkt me superleuk om mensen te ontmoeten met dezelfde interesses. Ook zal er dit jaar een kick-off worden georganiseerd waar je je voor kunt aanmelden. Ik weet nog niet of ik ga omdat ik dan nog midden in mijn tentamenweken zit, maar wie weet. Mocht je hier dus meer over willen weten meld je dan aan op de website van NaNoWriMo.
Zoals ik al zei lijkt het me leuk om het dit jaar weer te proberen, maar hoe ga ik dat dan doen? Vorig jaar ben ik er gewoon voor gaan zitten en ben ik gewoon gaan schrijven zonder voorbereiding of what so ever. Dit jaar zal het waarschijnlijk wel ongeveer op dezelfde manier gaan, maar toch lijkt het me handig om me iets beter voor te bereiden zodat ik niet vastloop in mijn schrijfproces. Het afgelopen jaar heb ik op pinterest vanalles verzameld over nanowrimo, van het ontwikkelen van een karakter tot het globaal schetsen van een situatie. Maar waar en hoe moet ik nu beginnen? Ik heb werkelijk nog geen idee. Wat ik scrivener screenshot.jpgdeze week in iedergeval ga doen tussen het leren voor mijn tentamens en schrijven van werkstukken door is globaal op papier zetten waar mijn verhaal over gaat. Vervolgens zal ik mij moeten gaan verdiepen in de verschillende karakters die in mijn verhaal voor gaan komen. Ik denk dat ik dat gewoon op papier doe, in een notitieboekje ofzo zodat ik dat erbij kan houden wanneer ik daadwerkelijk aan het schrijven ga. Vorig jaar schreef ik mijn verhaal in het programma scrivener. Ik had daar een trial van gedownload, maar die is inmiddels verlopen. Mocht je geïnteresseerd zijn naar dit programma, hier kun je meer informatie erover vinden en als je wilt een free trial downloaden. Ik zal proberen jullie op de hoogte te houden. Hierbij sluit ik mijn eerste nanowrimo update af.
nanowrimo_2016_webbadge_participant
Had je al eerder van NaNoWriMo gehoord?
Doe je dit jaar mee?

Mijn studieloopbaan

mijn-studieloopbaan-banner-tammyttalksnlWat weten jullie nu allemaal van mij, nog niet zoveel denk ik. Ik ben dan ook pas net weer begonnen met bloggen en ondanks dat dit een vrij persoonlijke blog is heb ik nog niet zoveel losgelaten over wat ik nu allemaal in het dagelijks leven doe. Vandaag zal ik jullie kort wat vertellen over de opleidingen die ik in het verleden heb gedaan en de opleiding waar ik op het moment mee bezig ben. Jullie zullen merken dat deze allemaal nogal uiteenlopend zijn, maar ik kan jullie zeggen, ze hebben stuk voor stuk raakvlakken.



Toen ik in het examenjaar van de havo zat,  stond het voor mij al vast. Ik moest en zou een tekenjuf worden. En om tekenjuf te worden zou ik een opleiding moeten gaan volgen aan de kunstacademie. Om toegelaten te kunnen worden op de kunstacademie moest ik toelatingsexamen doen. Helaas kon ik niet meedoen aan het toelatingsexamen omdat mijn examen scheikunde exact op dezelfde dag viel. Vanwege het feit dat ik nog maar 16 was kon ik niet zomaar een jaartje gaan werken of vrijaf nemen en omdat ik toch een docentenopleinding wilde gaan doen besloot ik om net als mijn oudere zus naar de Ipabo te gaan. Voor mijn was al snel duidelijk dat het basisonderwijs niet mijn voorkeur had. Ik werd doodongelukkig van het stagelopen in het basisonderwijs, misschien omdat ik gewoon de verkeerde begeleiders trof want het basisonderwijs vind ik nog steeds ontzettend leuk.

Terwijl ik mijn best deed om nog her en der wat studiepuntjes op te sparen op de ipabo deed ik toelatingsexamen op de kunstacademie en ik werd toegelaten op de eerstegraads docentenopleiding tekenen op de academie voor beeldende vorming aan de hogeschool voor de kunsten in Amsterdam. Dol blij was ik. Dit kon alleen maar goed zijn. Ik kon me een hele opleiding lang bezig houden met mijn grootste hobby’s tekenen en schilderen. Het werd helemaal geweldig toen ik naast deze vakken de fotografie en videobewerking ontdekte. Mijn eerste jaren op de kunstacademie waren modelstudie-monoprint-tammyttalksnlgeweldig. Ik genoot van de studiereizen, de vele ontzettend interessante vakken en supergezellige klasgenoten. Tot ik helaas de man met de hamer tegen kwam. Op de kunstacademie waar ik zat was het bij sommige docenten een sport om dat wat de studenten al kenden totaal tot de grond toe af te branden, waarschijnlijk in de hoop om ze daarna te kneden tot dat wat zij kunstenaars vonden. Mijn ambitie is het helemaal niet om kunstenaar te worden en al helemaal niet de marionet te worden van een mislukte kunstenaar docent. Ik kreeg lichamelijke klachten en werd zo depressief dat ik helaas mijn opleiding aan de amsterdamse hogeschool voor de kunsten moest opgeven.

In de tussentijd dat ik van de opleiding af was verhuisde ik naar Brabant, vraag me niet waarom. Na een jaar deed ik toelatingsexamen op fontys hogeschool voor de kunsten. Ik had goede hoop om daar mijn opleiding toch af te maken in de richting fotografie, maar helaas liep ik daar tegen hetzelfde probleem aan als in Amsterdam. Ik zou hier niet gelukkig van worden. Ik stopte met mijn opleiding aan de kunstacademie, maar wat moest ik nu? Meer dan een middelbaar schooldiploma en een propedeuse had ik niet. Wel had ik inmiddels een berg ervaring in het onderwijs waardoor ik werd aangenomen om een vacaturen te vervullen van Remedial teacher op een basisschool. Ik had ontzettend veel plezier in het werk. Ik werkte met ruim 250 kleuters en ik kende bijna al hun namen uit mijn hoofd. Maar toen was het geld op en werd ik wegbezuinigd.

eersteoptiekbaan-tammyttalksnlNa veel omzwervingen en tijdelijke baantjes stuitte ik op een vacature van een grote optiekketen. Een fulltime baan als brillenverkoper, met als mogelijkheid om een opleiding te doen. Ik ging vol enthousiastme aan het werk en mocht binnen een paar weken beginnen met een interne cursus om ogen te leren meten. Binnen tien weken had ik mijn certificaten refractionist in huis. Door omstandigheden verhuisde ik weer terug naar Noord-Holland waar helaas mijn contract niet werd verlengd. Gelukkig kon ik vrij snel solliciteren naar een vergelijkbare functie bij een andere grote optiekketen. Daar kreeg ik al vrij snel de mogelijkheid om mijn certificaten via een drie jarige mbo opleiding om te zetten in een  niveau vier mbo opticiens diploma. Ik haalde gemiddeld voor elke toets een 10 dus ik moest wel geboren zijn voor het optiekvak. Toen ik mijn diploma in the pocket had was het dan ook geen vreemde gedachte om hierin verder te gaan. Ik besloot, op aandringen van veel collega’s, klasgenoten en kennissen om me heen, de opleiding tot optometrist te gaan doen. Binnen een aantal maken stortte ik weer in. Ik werd doodongelukkig van de opleiding en ik raakte overspannen. Dit is inmiddels drie jaar geleden.

Maar hoe zit het dan nu met mijn huidige opleiding. Ik werk nog steeds als opticien, wat ik met veel plezier doe, alhoewel ik op het moment met een burn-out thuis zit. In september van 2014 ben ik begonnen aan de opleiding tot docent godsdienst en levensbeschouwing in het voortgezet onderwijs. Dus toch weer het onderwijs. Toen ik na de opleiding optometrie thuis kwam te zitten begon het toch weer te kriebelen. Dat docentvak ligt me blijkbaar toch wel. Ik wilde in eerste instantie een lesbevoegdheid halen om optiekles te kunnen geven, maar aangezien er weinig vacatures waren om een opleiding naast te kunnen volgen besloot ik op zoek te gaan naar een docentenopleiding in een vak waar ik gewoonweg in geïnteresseerd was. En zo kwam ik bij het vak levensbeschouwing terecht. Van huis uit heb ik altijd al veel meegekregen over godsdienst en levensbeschouwing. Daarnaast heb ik via mijn opleidingen aan de kunstacademie ook veel geleerd over cultuur en de geschiedenis ervan. Ik ben een dag mee gaan lopen op de opleiding en schreef me binnen een aantal weken in. Het eerste jaar ging me super af, ondanks het feit dat ik totaal geen vrije tijd meer over had was ik gelukkig. Ik haalde dan ook als enige van mijn opleiding mijn propedeuse in één keer. Dat was ook niet zo moeilijk aangezien mijn opleiding op dat moment maar 4 studenten telde. Nu zit ik in het tweede jaar, heb ontzettend veel plezier in mijn stage waar ik begeleid word door de leukste docent die ik me maar kan wensen. Ik ben blij met de keuzes die ik heb gemaakt in mijn studieloopbaan, want anders was ik nooit beland op het punt waar ik nu ben.

Een gelukkig en evenwichtig 2016!

TammyTTalks-HappyNewYear2015

Hallo Allemaal! Via deze weg wil ik jullie allemaal een gelukkig en evenwichtig 2016 wensen! Voor sommige mensen zal het automatisch gaan, maar helaas zijn er ook een heleboel mensen waarbij er wat meer werk in zal gaan zitten. Zo ook bij mij.

Zoals de meeste van jullie wel weten ben ik in september van 2015 overspannen geraakt en sindsdien ben ik bezig mijn balans weer terug te vinden. Ik hoop dat 2016 voor iedereen een jaar mag zijn van lichamelijke en geestelijke balans.

De komende tijd zullen er wekelijks artikelen verschijnen waarin ik jullie mee zal nemen in mijn zoektocht naar balans. Zo hoop ik diegene die hun balans nog niet gevonden hebben een eindje mee te kunnen nemen in de goede richting en anderen te kunnen inspireren en/of bewegen om hierbij te helpen. Een mooie en uitgebalanceerde wereld maken we namelijk samen.

Follow my blog with Bloglovin